Geabsorbeerde dosis in water voor brachytherapie

Een belangrijke deel van de patiënten met prostaatkanker wordt behandeld door ¹²⁵I-jodium zaadjes in het tumorgebied te implanteren. De lage energie van de fotonen (<35 keV) die deze zaadjes uitzenden heeft als voordeel dat het grootste deel van de fotonen geabsorbeerd worden in het tumorgebied. De huidige dosimetrie voor ¹²⁵I-zaadjes is gebaseerd op air-Kerma metingen met een vrije lucht ionisatiekamer, als primaire standaard (WAFAC). De gerealiseerde grootheid hierbij is het luchtkerma tempo op 1 m afstand van de bron. Deze techniek is wereldwijd slechts bij twee instituten operationeel, NIST en PTB. Met behulp van Monte-Carlo berekeningen en/of relatieve meettechnieken wordt het gemeten luchtkerma tempo geconverteerd naar de geabsorbeerde dosis in water (D_W) op 1 cm. Door deze conversieslag worden aanzienlijke extra onzekerheden in de waarde van D_W geïntroduceerd. Als D_W direct bepaald kan worden, betekent dit een aanzienlijke reductie in de onzekerheid voor D_W, waardoor de behandeling met ‘low energy photon seeds’ effectiever uitgevoerd kan worden. Tevens kan het leveringstraject van ¹²⁵I seeds voor zowel afnemers als leveranciers aanzienlijk bekort worden en zullen de QA-procedures bij de gebruikers van de ¹²⁵I seeds effectiever worden. Een dergelijke standaard bestaat wereldwijd nog niet. Het VSL-project is gericht op het realiseren van een primaire standaard voor geabsorbeerde dosis in water voor ¹²⁵I seeds, zoals toegepast in de brachytherapie. Doel is van een enkel ¹²⁵I therapiezaadje de geabsorbeerde dosis in water te meten met een onzekerheid van 3.5%. Indien ¹²⁵I zaadjes gemeten kunnen worden, kunnen ook een aantal andere nucliden zoals ¹⁹²Ir-HDR en -PDR bronnen, worden gekalibreerd.